Lieve mensen,

wij zijn gearriveerd in Lima! Na een vliegreis van meer dan twaalf uur, zijn wij rond een uur of 6 plaatselijke tijd geland op het vliegveld van Lima. In Nederland was het rond dat tijdstip ongeveer 1uur ´s nachts. Voor de oplettende lezer, de reis duurde inderdaad korter dan de 13uur die op het vliegticket vermeld stond.

Ik kan jullie nu al heel veel vertellen, onder andere dat het vliegen best wel chill was.. Zo heb ik bijvoorbeeld eindelijk de film ´Fast Five´ in volwaardige kwaliteit kunnen kijken en heb ik daarnaast kunnen genieten van enkele hoogstaande culinaire gerechten. Deze gerechten kwamen dan misschien wel uit een magnetron, maar het was beter dan het voedsel dat ik vanmorgen achterover heb moeten drukken.

Momenteel geniet ik trouwens van zeer slechte Puruaanse muziek in een internetcafe dat veel weg heeft van een gevangenis. Ik zit namelijk in mijn eigen hokje en heb uitzicht op een paar mooie tralies.. Is dan het hele straatbeeld zo? Jaa! Tralies zijn hier hip! Het liefst met grote hekken erbij en muren met daarbovenop stukken glas in specie gedrukt zodat er niemand op jouw terrein kan komen.

Maar goed, gisteren na de landing.. Eerst natuurlijk de koffers opgepikt waarna wij door moesten lopen naar de douane. Nadat mijn paspoort aan een uitgebreide inspectie was onderworpen mocht ik mijn reis vervolgen. Wij werden heel vriendelijk opgewacht door een heel veel mensen en een meneer en mevrouw die een bord, hadden gemaakt met daarop ONZE namen! Wij besloten met die meneer en mevrouw mee te gaan in plaats van de te aardige, engels sprekende mensen met vlotte babbels.
Daarna eindelijk gearriveerd op de plaats van bestemming, dit wel na een taxirit met een zeer ervaren en ongenadige chauffeur die duideljk zijn eigen regels had, net als de rest van de weggebruikers overigens. Laten we het verder over de aaneengesloten rijen met oudijzer niet hebben.. De mensen in Peru kunnen trouwens nog wel wat leren van onze Belgische wegenbouwers.

Vanmorgen zijn wij, wederom door een taxichauffeur, naar een nieuwe bestemming gebracht. Deze taxichauffeur had toch echt zijn Nissan station omgebouwd tot een waar racemonster met achterin geen plek voor koffers, daar stonden namelijk zijn subwoofers, bruut! De vooruit was voor de helft beplakt met de naam van zijn favoriete game; Need for Speed. Vanavond worden Roel en ik weer ergens anders gestald, lijkt alsof niemand ons echt wil hebben. De bedoeling is echter dat we de aakomende twee weken wel op het adres verblijven waar wij vanavond zullen belanden. Wij hopen dat de zon blijft schijnen en het eten lekkerder wordt, want ja.. Ik heb mijn bord leeggegeten, Roel niet.

Mijn mobiel is trouwens volledig van slag, een goed netwerk schijnen ze hier nog niet echt hebben uitgevonden namelijk.
Met mij gaat alles verder uitstekend en ik hoop dat het met jullie niet anders is..

Geniet van jullie leven en doe de groet´n thuus! Oja, Menno; ik hou van jou! haha!