Hola beste vrienden, bekenden, familieleden en natuurlijk mensen die mijn niet kennen maar dit verhaal toch lezen..

Aangezien jullie allemaal liggen te pitten momenteel en ik niets te doen heb, heb ik besloten een mooi verhaal voor jullie te gaan schrijven. De iPod staat aan, de thee is warm en mijn fantasie draait op volle toeren. Hier is het momenteel half 1 in de nacht en kom ik net van het dak af waar ik een mooi filmpje heb gemaakt van de omgeving.. Aangezien wij ons bevinden in een heuvelachtige omgeving zie je overal om je hele mooie heuvels met lichten, erg leuk! Daarbij, van een beetje sight-seeiing word je niets minder heb ik gemerkt. Ook kan ik jullie, door middel van dat sight-seeiing, goed nieuws brengen. Waar jullie altijd dachten dat de volkswagen kever bijna is uitgestorven heb ik iets anders ontdekt. De kevers zijn naar Peru gesmokkeld en worden daar óf afgerosd en vernederd óf gepimpt. Om er een stoer geluid uit te laten komen wordt er heel lang gewacht totdat de uitlaat doorgerot is waarna het voertuig klaar is voor de streets of Peru.

Het verhaal van de taxi's is bekend bij jullie, mits de vorige episode van mijn avonturenboek is gelezen. Het enige wat nog over de taxi's te vermelden valt, is dat ze nog steeds gruwelijk roekeloos rijden, maar er is ook goed nieuws! Wij hebben een privéchauffeur die de gaten in de weg toch enigzins weet te vermijden en zich aan de regels (als die bestaan) probeert te houden, relaxte gast die overigens geen woord Nederlands spreekt. Mede hierdoor is het toch nog altijd vrij stilletjes in de auto, aanpassen aan onze taal doen de mensen hier namelijk totaal niet.

Ik zal jullie eens wat vertellen over mijn wonderlijke avonturen die ik de laatste dagen heb beleefd, want ja; dat heb ik! Ik ga jullie eerst wat vertellen over de familie waarbij ik in huis ben beland.
Het is een gezin bestaande uit maarliefst vier leden, papa, mama en twee zonen. Met de oudste, 13 jaren jong, gaat goed in leren van de Nederlandsche taal, want ja, die mensen hier moeten zich toch echt aanpassen. Het jongste kind verrekt het om ook maar een simpel Nederlansch woordje tot zich te nemen en schreeuwt meer dan het normaal praat, verder een tof kind! De vader is erg energiek en lijkt superblij te zijn dat wij hier in zijn huis, of 'kroephok' aanwezig zijn. Hartstikke leuk en erg vermakelijk. De vrouw des huizes doet haar best, maar haar kunnen wij, Roel en ik, moeilijk verstaan en dus ook moeilijk begrijpen. Conclusie: met het kind van 13 en zijn vader is de klik het beste!

Maar goed, de wonderlijke avonturen a la Raymon en el Peru! (Klopt, dat is halfgebakken Spaans)...
Ik ehm, moet bekennen.. Ik heb een culturele shock opgelopen. Dit alles heeft afgelopen vrijdag plaatsgevonden in het meest saaie museum wat ik ooit heb gezien. Waar de gids er trots op was dat het orginele plafond er nog voor een paar meter in zat stond ik mij meer te verbazen over de rest van het plafond. Bouwvakkers del Peru; maak je nuttig en fix die zooi! Net als de rest van het gebouw overigens. De bouwval heeft overigens de naam 'San Fransisco de Asis' en schijnt bekend te zijn in de wereld, who knows why?! Enige wat mij verder is bijgebleven van deze uiterst interessante ervaring is 'very beautiful as i told you'. Klopt, dit is Engels! Deze zinnen had de vrouw goed ingestudeerd en dat liet ze ons merken ook, wij hebben er van genoten, thank you! As i told you..

Verder ben ik naar een verjaardag geweest, leuk voor ons, niet voor de jarige. Waar in Nederland de jarige altijd alle aandacht krijgt had ik hier even het gevoel dat ik zelf jarig was. Aandacht genoeg en iedereen wilde met mij, ja, met mij op de foto! Stoere verhalen voor thuis en gebeurtenissen waar menigeen jaloers op zal zijn.

Overigens; het is iets over 1 en beneden in dit gebouw staat vrolijk iemand zijn, of haar afwas te doen. Het is hier inderdaad erg gehorig, maar dat terzijde..

We gaan weer verder.. Een andere dag, nieuwe avonturen. De meiden, las chickas, zijn zowaar op bezoek in ons paleis, want 'mi casa, tu casa'. Roel en ik zijn 's ochtends al naar een repetitie voor een bruiloft geweest die aankomende vrijdag gaat plaatsvinden, hartstikke leuk en Roel krijgt zowaar een actieve rol tijdens dit feest. Goed, de meiden waren gearriveerd en om de verveling tegen te gaan zijn we een stukje gaan wandelen, uiteraard zou ik dit in Nederland alleen met een oogverblinde dame doen. Pa en zoon gingen als gids mee en we hebben de meest idiote dingen mogen bezichtigen. Krottige markten en een omgeving waar je in Nederland je hond nog niet zou uitlaten. Uiteindelijk kwamen wij uit op een overdekte markt waar ik versteld stond van alles wat ik zag. Super cool en tegelijkertijd te sloeberig. Uiteraard was 'di papi' zo goed om ons op wat Peruviaans drinken te trakteren. Achteraf zijn de dames hier ziek van geworden, raakte Roel aan de schijt en ik? Ik deed stoer, doe stoer en heb nergens last van, vive macho man! Roel herinnert mij er op dit momentechter aan dat ik, ja ik, verkouden ben. Hoe dit komt? Nou, het is winter en de ramen staan de ganze dag wijdwagen open (lichtelijk overdreven, maar ze staan open). Het vreemde hierbij is dat de beste bewoners van dit huis toch dagelijks wel een stuk of 5 keer zeggen dat het 'mucho frio' is, vind je het vreemd!? Hallo! Jouw raam staat open, joehoe?! Misschien een klusje voor een handige man? Centrale verwarming aanleggen in Peru, gegarandeerd werk, je leven lang, je tweede en derde leven ook nog wel, niemand heeft hier namelijk verwarming. Beter begin je eerst met uitleggen wat een verwarming is..

Zondag zijn Roel en ik met Misael, zoon van 13, en zijn homie (vriend) wezen gamen in een gamehok! Super stoer natuurlijk, die nieuwste fifa op de meest oude tv die jij je maar kan voorstellen. Oude tv's, slome pc's, maar wel top! Uiteraard was ik Holande Nacional en heb ik Argentina met 3-0 verslagen, over Roel zijn prestatie zal ik mij niet uitlaten..

Vandaag, eigenlijk al wel gisteren, hebben wij onze eerste Spaanse les gehad. Dit is erg goed voor mij, dit aangezien mijn Spaans net iets beter is dan mijn Pakistaans en dus op 0,25 procent van de 100 staat. Na de Spaanse les ben ik met Roel een heuvel opgelopen, een onbekende omgeving voor ons aangezien de dames een kwartier met de taxi bij ons vandaan wonen. Samen hebben wij, zeer romantisch uiteraard, genoten van het uitzicht. Ik had het gevoel mij op een echte love heuvel te bevinden daar er aardig wat afgelikt werd en de tongspieren bij menigeen overuren maakte. Een leuk plaatje, maar toch heb ik liever een meid aan mijn zijde dan een Roel, welke Roel het ook maar is.
's Middags zijn wij met Doris, de vrouw des huizes de las chickas, naar Mira Flores afgereisd. Dit alles uiteraard weer in een barrel dat geen auto mag heten. Mira Flores is een stad waar menig stad in Nederland nog wel een 'puntie an kan zoeg'n'. Luxe is hier ongekend en het contrast met de wijk waarin Roel en ik logeren is enorm, mucho enormo. Het laten zien van de foto's aan de familie hier was achteraf dan misschien ook niet zo'n goed idee. Het idee dat wij echter bij de Burger King hebben gegeten en zij hier waarschijnlijk thuis gegeten hebben deed mij best wel goed, arrogant ben ik verder niet, zelfzuchtig ook niet. Ook vroeg er een vriendelijke Peruviaan, in mira Flores, naar mijn handtekening, ik ben echt wel beroemd. Echter krijg ik ook sterallures en heb ik deze jongvolwassene professioneel genegeerd en ben ik stevig doorgelopen.

Morgen wacht ons een nationale feestdag met 's avonds veel vuurwerk. De mensen zijn overdag ook vrij, wat een feest! Ik ben zeer benieuwd..

Leuk om te vermelden dat ik al enige tijd met mijn broer, Gerjen, aan het chatten ben. Hij is net wakker, ik duik zometeen mijn bed in. Het verschil moet er wezen, en is er ook zeker!

Korte conclusie van dit verhaal: Ik zie enorm veel, verbaas mij over enorm veel dingen en zit bij een geweldig gezin in huis!

Ik wil jullie nog hartelijk bedanken voor al jullie reacties, erg leuk! Ik zal in de loop van de tijd nog een keer wat foto's plaatsen, die zijn namelijk al in grote getale geschoten.. Adios amigos!